ਖੁਦਾ ਬਣ ਕੇ, ਫਨ੍ਹਾਂ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿੱਦਾਂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉਹ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸਿੱਖੋ।

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਾਠ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਹਿਬ ਬਿਆਕੁਲ ਹੋਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤ ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ। ਜੀ! ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ। ਪੁੱਤ! ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਸ ਲੈ ਚਲ। ਇਕ ਦਮ ਫਿਰ ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਜੀ ਦਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੂਜੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ। ਫੁਰਮਾਇਆ-ਪੁੱਤ! ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਲੈ ਚਲ।

ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਹੁਣ ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਤੁਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਾਕੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਢਹਿ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ 'ਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੈਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲਗਿਆ ਕਿ ਸਾਹਿਬ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਣ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪਤਾ ਉਦੋਂ ਲੱਗਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ (ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ) ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਅਮਰ ਗਾਥਾ ਹੈ।