ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਭਜਿ ਪਵਹਿ
ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇੱਕ ਪਾਵਨ ਬਚਨ ਕੀਤਾ-
ਪਹਿਲਾ ਨਿਰਾਕਾਰ।
ਦੂਜਾ ਸਰਗੁਣ ਸਰੂਪ,
ਤੀਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ
ਚੌਥਾ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਗਰੀਬੀ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਚਾਰੇ ਸਰੂਪਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤਕ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਹੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਹੀ ਇਹ ਪਉੜੀਆਂ ਤੇ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਹੈ।
ਜੇ ਮੂਲਮੰਤਰ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਹੈ।
ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਪੂਰਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਹੈ।
ਇਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਉਹ ਗੱਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਫਿਰ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨੇ...ਪੋਥੀ ਪਰਮੇਸਰੁ ਕਾ ਥਾਨੁ॥.....
ਸਤਿਗੁਰੂ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰੀ ਹੈ।
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਫੁਰਮਾਇਆ-
ਇਕਿ ਖੋਟੇ ਇਕਿ ਖਰੇ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ॥
ਖਰੇ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈਅਹਿ ਖੋਟੇ
ਸੁਟੀਅਹਿ ਬਾਹਰ ਵਾਰ॥
ਖੋਟੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਸੁਟੀਅਹਿ
ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ॥
ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਭਜਿ ਪਵਹਿ ਏਹਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਟਿਅਹੁ ਖਰੇ ਕਰੇ
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ॥
ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਨਿ ਗੁਰ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ॥
ਗਣਤ ਤਿਨਾ ਦੀ ਕੋ ਕਿਆ
ਕਰੇ ਜੋ ਆਪਿ ਬਖਸ਼ੇ ਕਰਤਾਰਿ॥
ਸਾਹਿਬ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਨੇ ਕਿ-
ਆਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ॥
ਸਾਹਿਬ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ-
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਪੂਜਯ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਫੁਰਮਾਇਆ-
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ, ਦਸਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਿਸ ਵਕਤ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਰਬੰਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਸੋਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰ ਨਾਜ਼ਰ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਦਯਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁੱਝ ਤੋਂਹਫੇ ਵਿੱਚ ਦੇ ਗਏ।
ਉਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਵਕਤ ਖਾਲਸ ਜੀਵ ਸਾਜਿਆ ਹੈ, ਨਾਮ ਖਾਲਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸੀਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਨਹੀਂ ਮੋ ਸੇ ਗਰੀਬ ਕਰੋਰ ਪਰੇ॥
ਦਯਾ ਦੀ ਅਤਿ ਹੈ। ਦਯਾ ਦਾ ਸਿਖ਼ਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਅਤਿ ਹੈ। ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਸਿਖਰ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜਿਹੜਾ ਦਯਾ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਕਤ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਜਨ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਗੁਰਮੁੱਖ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਯਾ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁੱਖ ਆਪ ਸਾਜਦਾ ਹੈ ਨਿਵਾਜਦਾ ਹੈ....।
ਜਨ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਆਏ॥
ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਦੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਨਿ
ਹਰਿ ਸਿਉ ਲੈਨਿ ਮਿਲਾਏ॥
ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਰਮੁੱਖ ਸਾਜਿਆ ਹੈ, ਗੁਰਮੁੱਖ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਜ਼ਰ੍ਹਾ ਸੋਚ ਕੇ ਦੇਖੀਏ ਗੁਰੂ ਦਾ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕੋਈ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ? ਜਿਸ ਗੁਰਮੁੱਖ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਲੈ ਕੇ...
...ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ ਜਪਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਰੋਮ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ ਜਪ ਰਹੇ ਹਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਗੁਰਮੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਮਨ ਕਿੰਨੀ ਦਯਾ ਅਤੇ ਤਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਇਹ ਕਲਿਜੁਗੀ ਜੀਵਾਂ ਵਾਸਤੇ ਕੀ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ? ਉਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ, ਉਹ ਦਯਾ ਸਰੂਪ ਦੀ, ਉਹਦੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਝਲਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ?
ਮੇਰੇ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਾ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ ਜਿਸਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਣੀ ਬਖਸ਼ਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਸਨ।
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਜੇ ਗੁਰਮੁਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜਾ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਏਗਾ? ਫਿਰ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਜਿਸ ਵਕਤ ਉਸ ਗੁਰਮੁੱਖਤਾਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਵਾਸ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਲ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਘੜੀ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਦਿਵਸ ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੀ ਜੀਵਨ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਿਸ ਵਕਤ ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੱਤਖ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਕਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਜਾਗਤੀ ਜੋਤ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੱਤਖ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਹੈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਤਾਂ ਐਸੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੱਕ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਸੰਸਾ, ਕੋਈ ਅੰਦੇਸ਼ਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਮੂਲ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁੱਟ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਨਿਵਿੱਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਾਗਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਅੱਜ ਆਪਾਂ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਹੀ ਝਲਕ ਮਾਤਰ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਪੂਜਯ ਪਿਤਾ ਜੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਫੁਰਮਾਉਂਣ ਲੱਗੇ-
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਰਗਾ ਵੀ ਕੋਈ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕੀ ਖਰੇ ਤੇ ਕੀ ਖੋਟੇ ਸਭ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਤੇ ਹੈ।
ਕੋਈ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਮੈਲਾ-ਕਚੈਲਾ ਹੋਵੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸਦਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਯਾ ਅਤੇ ਤਰਸ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਐਡੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗੋਦ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਬੱਚੇ ਸਮਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਜੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੁਰਮਾਣ ਚੇਤੇ ਰੱਖੋ ਕਿ-
ਉਸਦੇ ਬਖਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਕਿੰਟਾ ਦਾ ਹੈ।
ਏਕ ਨਿਮਖ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਏ॥
ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣੀ ਆਇਆਂ
ਬਾਹੁੜਿ ਨਹੀਂ ਬਿਨਾਸੁ॥
ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰਉ
ਏਹੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਤੇਰਾ ਸਾਸੁ॥
ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਏਕ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ॥
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੇਈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ॥
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾ ਗਤੀ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ॥
ਨਾਨਕ ਜਗ ਮਾਹਿ ਪਠਾਇਆ॥
ਕਲਿਜੁਗੁ ਬਾਬੇ ਤਾਰਿਆ ਸਤਿਨਾਮੁ
ਪੜਿ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਇਆ॥
ਭਇਆ ਅਨੰਦ ਜਗਤੁ ਵਿਚਿ
ਕਲਿ ਤਾਰਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਆਇਆ॥
ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਬਖਸ਼ ਲੈ॥